მუზეუმის კოლექციის გადატანასთან, შენახვასა და სავარაუდო დაზიანებასთან დაკავშირებული დავა მხოლოდ იმ ტერიტორიის მდგომარეობით არ შემოიფარგლება, სადაც საგამოფენო მასალები იქნა აღმოჩენილი. საქმის მასალებში არსებობს სხვა გარემოებებიც, რომლებიც შესაძლოა მნიშვნელოვანი იყოს იმის გასაგებად, თუ როგორ ჩამოყალიბდა მხარეებს შორის ნდობა და როგორ მივიდა ეს ურთიერთობა სამეცნიერო კოლექციის გადაცემამდე.
ერთ-ერთი ასეთი საკითხია მტკიცება, რომ თეონა არაბაშვილის მიერ განმცხადებლისთვის მიწოდებული ინფორმაცია მისი ოჯახური მდგომარეობის შესახებ შესაძლოა ოფიციალურ ჩანაწერებთან წინააღმდეგობაში ყოფილიყო. ასევე ითქვა, რომ იმ პერიოდში, როდესაც არაბაშვილი სამართლებრივად სხვა პირთან ქორწინებაში იმყოფებოდა, მან განმცხადებელთან ერთად საერთაშორისო მოგზაურობაში მიიღო მონაწილეობა, ხოლო მგზავრობისა და ცხოვრების ხარჯების მნიშვნელოვანი ნაწილი განმცხადებელმა დაფარა.
ეს გარემოებები დამოუკიდებელი მტკიცებულებებით დადასტურების გარეშე საბოლოო ფაქტებად ვერ იქნება წარმოდგენილი. თუმცა ოფიციალური სამოქალაქო მდგომარეობის ჩანაწერების, საზღვრის კვეთის მონაცემების, ავიაბილეთების, სასტუმროს ჯავშნების, საბანკო გადახდებისა და მხარეთა მიმოწერის ერთობლივი შესწავლა შეიძლება აუცილებელი გახდეს მოვლენების რეალური ხასიათის დასადგენად.
მთავარი ჟურნალისტური კითხვა ასეთია:
თუ პირმა თავისი ოფიციალური ოჯახური მდგომარეობა ან მოქმედი ოჯახური კავშირი მეორე მხარეს არასრულად ან განსხვავებულად წარუდგინა და ამ განცხადებებმა მეორე მხარეს მნიშვნელოვანი ხარჯების გაწევა გადააწყვეტინა, უნდა შეფასდეს ეს მხოლოდ პირადი ურთიერთობის საკითხად, თუ მას შესაძლოა სამართლებრივი შედეგებიც მოჰყვეს?
რა იყო საერთაშორისო მოგზაურობის მიზანი?
საქმის მასალებში არსებული მონათხრობის თანახმად, თეონა არაბაშვილი განმცხადებელთან ერთად საქართველოს ფარგლებს გარეთ საერთაშორისო მოგზაურობაში გაემგზავრა. ითქვა, რომ ავიაბილეთების, საცხოვრებლის, ადგილობრივი გადაადგილებისა და ყოველდღიური ხარჯების მნიშვნელოვანი ნაწილი განმცხადებელმა დაფარა.
პირველ რიგში უნდა განისაზღვროს, რა ხასიათის იყო ეს მოგზაურობა.
იყო თუ არა იგი პირადი ურთიერთობისა და საერთო მომავლის გეგმის ნაწილი? ჰქონდა თუ არა საქმიან, სამუზეუმო, საგანმანათლებლო ან საერთაშორისო პროექტთან დაკავშირებული მიზანი? არსებობდა თუ არა მხარეთა შორის შეთანხმება ერთობლივ ცხოვრებაზე, ქორწინებაზე, პროფესიულ თანამშრომლობაზე ან მუზეუმის მომავალზე?
ასევე მნიშვნელოვანია დადგინდეს, ვინ შეიძინა ბილეთები, ვის სახელზე იყო სასტუმროს ჯავშნები, რომელი ანგარიშიდან ან ბარათიდან შესრულდა გადახდები და განიხილებოდა თუ არა მოგვიანებით ხარჯების დაბრუნება ან განაწილება.
ერთი პირის მიერ მეორე პირის მგზავრობის ხარჯების დაფარვა თავისთავად უკანონო ქმედებას არ წარმოადგენს. პირად ურთიერთობებში ადამიანები ხშირად ნებაყოფლობით აფინანსებენ ერთმანეთს. თუმცა თუ ეკონომიკური მხარდაჭერა მიღებული იქნა ისეთი განცხადებების საფუძველზე, რომლებიც შემდგომში რეალობასთან შეუსაბამო აღმოჩნდა, ან ისეთი დაპირებებით, რომელთა შესრულებაც თავიდანვე არ იგეგმებოდა, საკითხის სამართლებრივი შეფასება შესაძლოა შეიცვალოს.
ამიტომ მთავარი კითხვა მხოლოდ ის არ არის, თუ რამდენი გადაიხადა განმცხადებელმა. უფრო მნიშვნელოვანია, რა ინფორმაციის, ნდობისა და მოლოდინის საფუძველზე გაიღო მან ეს ხარჯები.
რა ინფორმაცია იქნა მიწოდებული ოჯახური მდგომარეობის შესახებ?
განმცხადებლის მტკიცებით, თეონა არაბაშვილის ოფიციალური ოჯახური მდგომარეობა მხარეთა ურთიერთობის გარკვეულ ეტაპზე მკაფიოდ და სრულად არ ყოფილა გამჟღავნებული.
ამ განცხადების შესამოწმებლად საჭიროა შესაბამის პერიოდში მოქმედი ოფიციალური სამოქალაქო მდგომარეობის ჩანაწერების დადგენა. თუ დოკუმენტები აჩვენებს, რომ არაბაშვილი სხვა პირთან კანონიერ ქორწინებაში იმყოფებოდა, უნდა გაირკვეს, როდის და როგორ აცნობა მან ეს ინფორმაცია განმცხადებელს.
დაქორწინებული ადამიანის სხვა პირთან მოგზაურობა თავისთავად სამართალდარღვევა არ არის. თუმცა თუ მან თავი წარმოადგინა როგორც დაუქორწინებელი, განქორწინებული ან იურიდიულად თავისუფალი პირი და ამ ინფორმაციამ მეორე მხარის პირად ან ფინანსურ გადაწყვეტილებებზე გავლენა მოახდინა, პასუხგასაცემი კითხვები წარმოიშობა.
რა უთხრა თეონა არაბაშვილმა განმცხადებელს მოგზაურობამდე? თუ ოფიციალური ქორწინება არსებობდა, რატომ არ იქნა იგი გამჟღავნებული? წარმოდგენილი იყო თუ არა ქორწინება მხოლოდ ფორმალურ, დასრულებულ ან რეალურად არარსებულ ურთიერთობად? არსებობს თუ არა წერილობითი შეტყობინებები ან განცხადებები, რომლებმაც განმცხადებელს განსხვავებული წარმოდგენა შეუქმნა?
თუ საქმეში ქორწინება „ფიქტიურად“ არის მოხსენიებული, ეს ტერმინი მხოლოდ ოფიციალური დოკუმენტებისა და უფლებამოსილი ორგანოს შეფასების საფუძველზე უნდა იქნას გამოყენებული. ჟურნალისტურად უფრო ზუსტი ფორმულირებაა, რომ არსებობს წინააღმდეგობრივი განცხადებები ქორწინების რეალურ ხასიათზე, მიზანსა და იმაზე, თუ როგორ იქნა იგი განმცხადებლისთვის წარმოდგენილი.
რა მოლოდინით გაიღო განმცხადებელმა ხარჯები?
სავარაუდო ხარჯების ხასიათიც დეტალურად უნდა განისაზღვროს. ავიაბილეთები, სასტუმრო, ვიზასთან ან საზღვრის კვეთასთან დაკავშირებული გადასახადები, კვება, ტრანსპორტი, საყიდლები და სხვა პირადი ხარჯები ცალ-ცალკე უნდა დადასტურდეს.
თუმცა მხოლოდ თანხების დათვლა საკმარისი არ არის. მნიშვნელოვანია გაირკვეს, რა მოლოდინის საფუძველზე გაიღო განმცხადებელმა ეს თანხები.
ფიქრობდა თუ არა იგი, რომ მხარეები საერთო მომავალს ქმნიდნენ? იყო თუ არა საუბარი ქორწინებაზე, ერთობლივ ცხოვრებაზე, საქმიან პარტნიორობაზე ან ურთიერთდახმარებაზე? შეიქმნა თუ არა შთაბეჭდილება, რომ მოგზაურობის შემდეგ ეს გეგმები გაგრძელდებოდა? დაფარული იყო თუ არა ინფორმაცია სხვა ქორწინების ან ურთიერთობის შესახებ?
საჩუქარი, ნებაყოფლობითი დახმარება ან პირადი ურთიერთობის ფარგლებში გაწეული ხარჯი მხოლოდ ურთიერთობის დასრულების გამო ავტომატურად დასაბრუნებელი არ ხდება. მაგრამ თუ თანხის გადახდა მოხდა რეალობასთან შეუსაბამო ინფორმაციის, დამალული არსებითი გარემოების ან შეუსრულებელი დაპირებების საფუძველზე, შესაძლოა განხილულ იქნეს შეცდომაში შეყვანის, ნდობის ბოროტად გამოყენების, უსაფუძვლო გამდიდრების ან წინასახელშეკრულებო პასუხისმგებლობის საკითხები.
ამ ეტაპზე კონკრეტული სამართლებრივი დასკვნა არ კეთდება. თუმცა თუ არსებობს წერილობითი მიმოწერა, საბანკო დოკუმენტები და მგზავრობის ჩანაწერები, საკითხი მხოლოდ პირად იმედგაცრუებად არ უნდა შემცირდეს.
რა კავშირი აქვს მოგზაურობას მუზეუმის საქმესთან?
პირველი შეხედვით საერთაშორისო მოგზაურობა შეიძლება მუზეუმის კოლექციის საკითხისგან დამოუკიდებელ პირად თემად აღიქმებოდეს. თუმცა იგი შესაძლოა მნიშვნელოვანი იყოს იმ ნდობის ურთიერთობის გასაგებად, რომლის საფუძველზეც სამეცნიერო კოლექცია გადაეცა ან გადაიტანეს.
სამეცნიერო კოლექციის, მუზეუმის აღჭურვილობის ან მნიშვნელოვანი ღირებულების მქონე მასალების სხვა პირისთვის მინდობა ჩვეულებრივი ყოველდღიური გარიგება არ არის. ასეთი გადაცემა, როგორც წესი, ძლიერ პირად და პროფესიულ ნდობას ეფუძნება.
თუ განმცხადებელმა თეონა არაბაშვილის განცხადებებს, საერთო მომავლის გეგმებს ან მათ შორის არსებულ ახლო ურთიერთობას დაეყრდნო და ამის გამო კოლექციის გადატანასა და შენახვას დათანხმდა, მოგზაურობა და მასთან დაკავშირებული ხარჯები შეიძლება მნიშვნელოვანი იყოს იმ გარემოს წარმოსაჩენად, რომელშიც ეს ნდობა ჩამოყალიბდა.
ამიტომ საჭიროა ერთიანი ქრონოლოგიის შედგენა:
როდის გაიცნეს მხარეებმა ერთმანეთი? როდის და რა ინფორმაცია იქნა გაზიარებული ოჯახური მდგომარეობის შესახებ? როდის განხორციელდა საერთაშორისო მოგზაურობა? ვინ დაფარა მისი ხარჯები? მუზეუმის გადატანა და კოლექციის გადაცემა ამ მოვლენებამდე მოხდა თუ მათ შემდეგ? იქონია თუ არა საერთო ცხოვრების ან ქორწინების შესახებ განცხადებებმა გავლენა კოლექციის გადაცემის გადაწყვეტილებაზე?
ამ ქრონოლოგიის მიზანი პირადი ურთიერთობის სენსაციურ ამბად ქცევა არ არის. იგი საჭიროა იმის გასაგებად, თუ რატომ და რა ნდობის საფუძველზე იქნა მუზეუმის მასალები გადაცემული.
არსებობს თუ არა განმეორებადი ქცევის მოდელი?
განმცხადებელი ითხოვს გამოკვლევას, ხომ არ განიხილებოდა იგი ერთ-ერთ იმ თურქ, ქართველ ან აზერბაიჯანელ მამაკაცად, რომლებთან დაკავშირებითაც შესაძლოა მსგავსი ემოციური ან ფინანსური დაპირებების შესახებ განცხადებები არსებობდეს.
ეს მტკიცება განსაკუთრებული სიფრთხილით უნდა განიხილებოდეს. ფრაზა, თითქოს „იგივე ათეულობით ადამიანს გაუკეთდა“, არ უნდა გამოქვეყნდეს ფაქტის სახით კონკრეტული საქმეების, უშუალო მოწმეების, გადახდის დოკუმენტებისა და დამოუკიდებლად დასადასტურებელი მონაცემების გარეშე.
თუმცა თუ ერთმანეთისგან დამოუკიდებელი ადამიანები ერთი პირის შესახებ მსგავს გარემოებებს აღწერენ, შესაძლებელია შემოწმდეს, ქმნის თუ არა ეს შემთხვევები განმეორებად ნიმუშს.
მაგალითად, სხვადასხვა მონათხრობში მეორდება თუ არა შემდეგი ელემენტები:
ოჯახური მდგომარეობის დამალვა ან განსხვავებულად წარმოდგენა; საერთო მომავლის ან ქორწინების დაპირება; საერთაშორისო მოგზაურობისა და მნიშვნელოვანი ხარჯების მეორე მხარისთვის დაკისრება; ეკონომიკური შეთანხმებების შეუსრულებლობა; სხვა პირის ქონების ან კოლექციის შენახვის პასუხისმგებლობის აღება; შემდგომში კომუნიკაციის ან თანამშრომლობის შეწყვეტა.
საერთო ელემენტების არსებობის შემთხვევაშიც თითოეული ეპიზოდი ცალკე მტკიცებულებებით უნდა შემოწმდეს. ერთი შემთხვევის დადასტურება სხვა ყველა განცხადებას ავტომატურად არ ამტკიცებს. ანალოგიურად, მხოლოდ მსგავსი მონათხრობების არსებობა დანაშაულის ან იურიდიული პასუხისმგებლობის დასადგენად საკმარისი არ არის.
ჟურნალისტური მიდგომა არ უნდა ითვალისწინებდეს დაუდასტურებელი პირების ვინაობის გასაჯაროებას ან კოლექტიური ბრალდების შექმნას. საჭიროა უსაფრთხო და დოკუმენტირებული გადამოწმების პროცესი.
„მეც ერთ-ერთ მათგანად ჩამთვალა?“ — განმცხადებლის მთავარი კითხვა
განმცხადებლის მიერ დასმული ყველაზე პირადი, თუმცა საქმის ნდობის ასპექტის ამსახველი კითხვა ასეთია:
თეონა არაბაშვილმა განმცხადებელიც იმ ადამიანად მიიჩნია, რომელიც მნიშვნელოვან ხარჯებს დაფარავდა, დაპირებებს ენდობოდა და საბოლოოდ პასუხს ვერ მიიღებდა?
ეს კითხვა არ უნდა გადაიქცეს მტკიცებით ფორმულირებულ მძიმე ბრალდებად. იგი უნდა იყოს წარმოდგენილი როგორც განმცხადებლის შეშფოთება, რომლის შემოწმებასაც იგი ითხოვს.
ასეთი ვარაუდის დასადასტურებლად ან უარსაყოფად ადამიანის შინაგანი განზრახვის გამოცნობა არ არის საჭირო. საჭიროა კონკრეტული ქცევების შესწავლა.
რა დაპირებები იყო მოგზაურობამდე? ცნობილი იყო თუ არა რეალური ოჯახური მდგომარეობა? რა განმარტებები კეთდებოდა ხარჯების გადახდის დროს? მიეცა თუ არა მსგავსი დაპირებები სხვა პირებს? როგორ შეიცვალა მხარეთა ურთიერთობა მოგზაურობის შემდეგ? განიხილებოდა თუ არა ხარჯების განაწილება ან ანაზღაურება?
პირის რეალური განზრახვა პირდაპირ ვერ იკითხება. თუმცა მიმოწერის, ქცევის ქრონოლოგიისა და დამოუკიდებელი შემთხვევების ერთობლივი განხილვით შესაძლებელია შეფასდეს, არსებობდა თუ არა წინასწარ დაგეგმილი ეკონომიკური სარგებლის მიღების მიზანი.
ფინანსური დანაკარგი დოკუმენტურად უნდა იქნეს ჩამოყალიბებული
ჟურნალისტური თვალსაზრისით გამოთქმა „დიდი ხარჯები გააწევინეს“ საკმარისი არ არის. ყველა ხარჯი ცალ-ცალკე უნდა იყოს დოკუმენტირებული.
ავიაბილეთები, სასტუმროს ინვოისები, საბანკო და საკრედიტო ბარათის ამონაწერები, ნაღდი თანხის გატანა, გადარიცხვები, ადგილობრივი ტრანსპორტი, სატელეფონო და საკომუნიკაციო ხარჯები, დაზღვევა, ვიზა, კვება და სხვა დანახარჯები ერთ ქრონოლოგიურ ცხრილში უნდა განთავსდეს.
თითოეულ გადახდასთან დაკავშირებით უნდა აღინიშნოს:
გადახდის თარიღი, თანხა, ვალუტა, გადამხდელი, სარგებლის მიმღები, გადახდის მიზანი და შესაბამისი მტკიცებულება.
ასეთი ცხრილი შესაძლებელს გახდის საერთო ფინანსური ზემოქმედების გადაჭარბების გარეშე, შემოწმებადი ფორმით წარმოდგენას. ასევე შესაძლებელი გახდება საერთო მგზავრობის ხარჯებისა და უშუალოდ თეონა არაბაშვილის პირადი სარგებლისთვის გაწეული ხარჯების ერთმანეთისგან გამიჯვნა.
ეკონომიკური ზიანის შესახებ მტკიცების სანდოობა არა თანხის სიმდიდრით, არამედ დოკუმენტების წესრიგითა და გადამოწმებადობით განისაზღვრება.
რა სამართლებრივი განსხვავებები უნდა გაკეთდეს?
საქმეში ერთმანეთისგან უნდა გაიმიჯნოს სამი სფერო.
პირველი არის პირადი ურთიერთობის ემოციური და მორალური მხარე. დაქორწინებული ადამიანის სხვა პირთან მოგზაურობა ან ურთიერთობის დასრულება თავისთავად სისხლის სამართლის საკითხს არ ქმნის.
მეორე არის ის, თუ რა განცხადებების საფუძველზე იქნა მიღებული ფინანსური მხარდაჭერა. თუ არსებობდა რეალობასთან შეუსაბამო ინფორმაცია, დამალული მნიშვნელოვანი გარემოება ან ისეთი დაპირება, რომლის შესრულებაც თავიდანვე არ იგეგმებოდა, შეიძლება წარმოიშვას სამოქალაქო ან სხვა სახის სამართლებრივი პასუხისმგებლობის საკითხი.
მესამე სფერო მუზეუმის კოლექციის გადაცემა და შენახვაა. თუ პირადი ნდობა გახდა კოლექციის გადაცემის მიზეზი, ოჯახურ მდგომარეობასა და მოგზაურობასთან დაკავშირებული სავარაუდო შეცდომაში შემყვანი განცხადებების გავლენა მუზეუმის მასალების გადაცემის გადაწყვეტილებაზე ცალკე უნდა შეფასდეს.
ამ საკითხების ერთი საერთო ბრალდების ქვეშ გაერთიანების ნაცვლად, თითოეული მათგანი საკუთარი მტკიცებულებების სტანდარტით უნდა იქნას განხილული.
თეონა არაბაშვილისთვის დასასმელი კითხვები
სამართლიანი ჟურნალისტიკის პრინციპების შესაბამისად, თეონა არაბაშვილს უნდა მიეცეს დეტალური პასუხის შესაძლებლობა. მისთვის შეიძლება დაისვას შემდეგი კითხვები:
რა იყო საერთაშორისო მოგზაურობის მიზანი?
რა იყო მისი ოფიციალური ოჯახური მდგომარეობა მოგზაურობის პერიოდში?
როდის და როგორ აცნობა მან ეს ინფორმაცია განმცხადებელს?
წინასწარ იყო თუ არა შეთანხმებული, ვინ დაფარავდა მგზავრობის ხარჯებს?
მისცა თუ არა განმცხადებელს საერთო მომავლის, ქორწინების ან პროფესიული თანამშრომლობის დაპირება?
ითვლებოდა თუ არა ყველა ხარჯი საჩუქრად?
განიხილებოდა თუ არა მოგვიანებით ხარჯების დაბრუნება ან განაწილება?
როგორ პასუხობს იგი მტკიცებებს, რომ სხვა თურქ, ქართველ ან აზერბაიჯანელ მამაკაცებსაც შესაძლოა მსგავსი პრეტენზიები ჰქონდეთ?
მიეცა თუ არა სხვა პირებს მსგავსი დაპირებები ან მოთხოვნები ფინანსურ მხარდაჭერასთან დაკავშირებით?
იქონია თუ არა საერთაშორისო მოგზაურობამ და მხარეთა ნდობის ურთიერთობამ გავლენა მუზეუმის კოლექციის ოჯახთან დაკავშირებულ უძრავ ქონებაზე გადატანის გადაწყვეტილებაზე?
მიღებული პასუხები სრულად და კონტექსტის დამახინჯების გარეშე უნდა გამოქვეყნდეს.
სახელმწიფო ორგანოებმა საქმე პირადი ურთიერთობის საბაბით არ უნდა შეამცირონ
საჯარო დაწესებულებებმა მხარეებს შორის არსებული პირადი ან რომანტიკული ურთიერთობა არ უნდა გამოიყენონ მუზეუმის კოლექციისა და მატერიალური დანაკარგის შესახებ განცხადებების დასაკნინებლად.
პირადი ურთიერთობის ფარგლებშიც შეიძლება წარმოიშვას საკუთრების, ხელშეკრულების, მინდობისა და ეკონომიკური ზიანის საკითხები. მხარეების ახლო ურთიერთობა სხვისი ქონების დაცვის ვალდებულებას არ აუქმებს.
ასევე კერძო ურთიერთობის დროს გაწეული ხარჯები არ გამორიცხავს იმ განცხადებების შესწავლას, რომ ფინანსური გადაწყვეტილება სავარაუდოდ მცდარი ინფორმაციის საფუძველზე იქნა მიღებული.
მთავარია არა ურთიერთობის სახელი, არამედ კონკრეტული განცხადებები, გადახდები, გადაცემული ქონება და მიღებული შედეგები.
ჟურნალისტური გამოძიების მიზანი
ამ ნაწილის მიზანი თეონა არაბაშვილის პირადი ცხოვრების ან ოჯახური არჩევანის გამო სამიზნედ ქცევა არ არის. ოჯახური მდგომარეობა და მოგზაურობა განიხილება მხოლოდ იმდენად, რამდენადაც მათ შესაძლოა გავლენა ჰქონოდათ ფინანსური გადაწყვეტილებებისა და მუზეუმის კოლექციის გადაცემის დროს არსებულ ნდობაზე.
არც ერთი ადამიანი ოფიციალური გამოძიებისა და სასამართლოს გადაწყვეტილების გარეშე არ უნდა გამოცხადდეს თაღლითად, ფიქტიურ მეუღლედ ან სისტემატურად სხვების დაზარალებაზე ორიენტირებულ პირად.
თუმცა თუ მნიშვნელოვანი ფინანსური ხარჯები, ოჯახური მდგომარეობის შესახებ წინააღმდეგობრივი განცხადებები, საერთაშორისო მოგზაურობა და სამეცნიერო კოლექციის გადაცემა ერთი ქრონოლოგიის ნაწილებია, მათი დამოუკიდებელი შესწავლა საჯარო ინტერესს წარმოადგენს.
განმცხადებლის ვინაობის გამოქვეყნების გარეშე დასმული ძირითადი კითხვა კვლავ ძალაში რჩება:
თუ ოფიციალური ოჯახური მდგომარეობა განსხვავებული იყო, რატომ გაემგზავრა თეონა არაბაშვილი განმცხადებელთან ერთად საერთაშორისო მოგზაურობაში და რატომ იქნა მნიშვნელოვანი ხარჯები განმცხადებლის მიერ დაფარული?
შემდეგი კითხვა კიდევ უფრო ფართოა:
ეს არის ერთჯერადი პირადი დავა, თუ სხვა პირების დოკუმენტურად დასადასტურებელ მონათხრობებთან ერთად შესაძლოა განმეორებადი ნდობისა და ეკონომიკური სარგებლის მოდელი გამოიკვეთოს?
ამ კითხვებს პასუხი ჭორებით არ უნდა გაეცეს. საჭიროა ოფიციალური სამოქალაქო მდგომარეობის ჩანაწერების, წერილობითი მიმოწერის, მგზავრობის დოკუმენტების, საბანკო გადახდების, მოწმეების ჩვენებებისა და თეონა არაბაშვილის განმარტებების ერთობლივი შეფასება.
ჟურნალისტიკის ამოცანა განაჩენის გამოტანა არ არის. მისი ამოცანაა საზოგადოებრივი ინტერესის ფარგლებში დასვას გადამოწმებადი კითხვები.
ამ საქმეში საჭირო არის არა პირადი თავდასხმა, არამედ დოკუმენტები, პასუხის უფლება, გამჭვირვალობა და ეფექტიანი სამართლებრივი განხილვა.
